Adrien Lucca

Since 2009, Lucca has been developing an artistic practice centered on geometry, color, light, physics, and perception. The Blue Hour (2026), his most recent project, is an immersive experience that invites us to reconsider the impact of technology on living beings. In A l'Aube du Crépuscule (2025), the inaugural exhibition of LMNO, he set himself the challenge of recreating the chromatic patterns of the sphinx moth's vision, a nocturnal insect. Able to bridge the gap between art and science, he explores in depth the interactions between natural and artificial light, as well as the colors of pigments and glass, in several monumental projects in public spaces such as Soleil de minuit (2017, Montreal), Microkosmos (2018, Brussels), Dentelles de lumière (2018, Rome), and Yellow-free zone (2018, Rotterdam).

This practice immersed him in the history of art and science and in the study of practical means allowing him to set up experiments around these questions. He plays on several planes: on materials - by collecting pigments, glasses, etc. -, on the light which makes them visible: the natural light of a place or artificial light sources that he manufactures, finally on the physiological and cognitive aspects of color perception. Systematically, Lucca sought to test theoretical and scientific approaches to color that he drew from the literature, by developing a concrete practice with paint, glass, light. Lucca's most recent research aims to enrich, deconstruct and reconstruct the very definition of the concept of “color” and defying our common sense, using a tool allowing it to program the physical composition of the light.

Lucca heeft artistiek werk ontwikkeld rond kleur, licht en de gevoelige waarneming van de fysieke wereld. Deze praktijk dompelde hem onder in de geschiedenis van kunst en wetenschap en in de studie van praktische middelen waardoor hij experimenten kon opzetten rond deze vragen. Hij speelt op verschillende vlakken: op materialen - door het verzamelen van pigmenten, glazen, enz. -, op het licht dat ze zichtbaar maakt: het natuurlijke licht van een plaats of kunstmatige lichtbronnen die hij fabriceert, tenslotte op de fysiologische en cognitieve aspecten van kleurwaarneming. Systematisch probeerde Lucca theoretische en wetenschappelijke benaderingen van kleur die hij uit de literatuur haalde, te testen door een concrete praktijk te ontwikkelen met verf, glas, licht. Lucca's meest recente onderzoek is gericht op het verrijken, deconstrueren en reconstrueren van de definitie zelf van het begrip "kleur" en het tarten van ons gezond verstand, met behulp van een instrument waarmee hij de fysieke samenstelling van het licht kan programmeren.